هزار و پانصد خواهد رسيد كه محلّ ذوب شدن سنگهاست با وجود اين به علت فشار شديد نزديك به دو هزار آتمسفر كه در اين عمق حكمفرماست موادّ و سنگها سيّال نميشوند بلكه خاصيت پلاستيكى بدست ميآورند كه گاهى در قشرهاى نازك حركت كرده و در اثر كم شدن فشار به صورت مذاب در آمده و در شكل آتشفشان بيرون مىريزند معمولا پذيرفته شده كه هسته و مركز زمين بعد از پنجاه كيلومتر عمق كه هنوز بمركز اصلى نرسيده داراى دو هزار درجه حرارت مىشود و آن از درجهء ذوب آهن كه هزار و پانصد و سى پنج است بيشتر مىباشد . از عمق 3000 كيلو متر هستهء آهنى زمين شروع مىشود كه درجهء حرارت آن چهار هزار و درجه فشار در حدود دو ميليون آتمسفر است در گذشته ميگفتند مركز زمين مذاب است بعدها گفتند در آن فشار عجيب ، مذاب نميتواند باشد بلكه مركز آن در اثر حرارت و فشار پلاستيكى و قابل ارتجاع است و در قشرهاى نازك زمين كه به بالا ميايد بتدريج از فشار كاسته شده به صورت مذاب آمده و آتشفشان بوجود ميايد . بهر حال مركز زمين مثل پوستهء آن جامد نيست و پوستهء آن نسبت بمركز ، مثل پوستهء تخم مرغ است نسبت بدرون آن ، زمين با حركتهاى وضعى و انتقالى و محورى و ساير حركتهاى ديگريكه دارد اگر كوهها نميبود مرتبا پوستهء آن كه روى هسته پلاستيكى زمين قرار گرفته به اين سو و آن سو ميلغزيد و زندگى را غير ممكن ميساخت و چه بسا كه پوسته پاره ميشد ، و اين كوهها هستند كه از هر طرف سر به آسمان كشيده و چند مقابل آن در زير زمين ريشه دوانيده و از هر طرف پوستهء زمين را بزنجير كشيده و آن را بر روى هسته ميخكوب كرده‌اند . نا گفته نماند ريشهء كوهها در زير زمين چند مقابل ارتفاع آنها روى زمين است و نيز ناگفته نماند كه كوهها فقط بر روى قاره ها نيستند